به گزارش پول و اعتبار آنلاین، صادق نوروزی درباره رویکرد وفاق دولت چهاردهم و شخصیت دکتر پزشکیان در مدیریت شرایط فعلی در کشور گفت: دولت چهاردهم با محوریت وفاق ملی تلاش کرده است تا بهجای دوقطبیسازی و تنشآفرینی، مسیر همگرایی، گفتوگو و استفاده از ظرفیت همه دلسوزان کشور را در پیش بگیرد. این رویکرد در […]
صادق نوروزی درباره رویکرد وفاق دولت چهاردهم و شخصیت دکتر پزشکیان در مدیریت شرایط فعلی در کشور گفت: دولت چهاردهم با محوریت وفاق ملی تلاش کرده است تا بهجای دوقطبیسازی و تنشآفرینی، مسیر همگرایی، گفتوگو و استفاده از ظرفیت همه دلسوزان کشور را در پیش بگیرد. این رویکرد در شرایطی که کشور با چالشهای متنوع اقتصادی، اجتماعی و بینالمللی روبرو است، نشاندهنده بلوغ سیاسی، واقعبینی و نگاه ملی است.
پزشکیان بجای نمایش بهدنبال حل مساله است
وی افزود: دکتر پزشکیان در مدیریت بحران، بیش از هر چیز بر صداقت، آرامش، کار کارشناسی و پرهیز از شعارزدگی تکیه دارد. شخصیت او را میتوان شخصیتی متعادل، مردمگرا و عملمحور دانست؛ فردی که بهجای ایجاد فضای نمایشی، بهدنبال حل مساله، کاهش تنش و باز کردن گرههای واقعی کشور است. همین ویژگی باعث شده تا بسیاری از ناظران از منظر یک مدیر متین، مسئولیتپذیر و اهل تعامل به پزشکیان بنگرند.
دبیرکل حزب توسعه ملی بیان کرد: از نقاط قوت رویکرد وفاق آن است که دولت به جای تکیه بر حذف و تقابل، بر همافزایی ملی و مشارکت نیروهای مختلف تأکید دارد. این نگاه میتواند در شرایط بحران، زمینهساز افزایش اعتماد عمومی، تقویت انسجام داخلی و عبور مؤثرتر از مشکلات باشد.
وفاق تلاشی برای تبدیل اختلاف به گفتوگو و بحران به فرصت است
نوروزی ادامه داد: در یک جمعبندی، میتوان گفت وفاق در دولت چهاردهم صرفا شعار نیست، بلکه تلاشی برای تبدیل اختلاف به گفتوگو، و بحران به فرصت است و دکتر پزشکیان با منش آرام، صادقانه و مردمی خود، نماد این رویکرد بهشمار میرود. متاسفانه برخی به منظور آقای دکتر پزشکیان از وفاق توجه نکرده و در جهت منافع خود از آن بهرهبرداری کردهاند.
وی در پاسخ به این پرسش که چرا برخی جریانات، مذاکره را مترادف با عقبنشینی و سازش میدانند، اظهار داشت: بنده با این دیدگاه دکتر قالیباف که مذاکره نیز خود نوعی مبارزه است کاملاً موافقم؛ چرا که از طریق دیپلماسی میتوان با هزینه و خسارت بسیار کمتر، حقوق مسلم کشور را محقق ساخت.
دستاوردهای میدان باید با مذاکره تثبیت شود
نوروزی ادامه داد: ایران در عرصه نبرد با دستیابی به تفاهمنامه به پیروزی رسید، اما اگر نتواند ثمرات آن را در میز گفتوگو تثبیت کند، دستاوردهای حاصله از دست خواهد رفت.
تلقی مذاکره بهعنوان «عقبنشینی» یا «سازش»، ناشی از عدم درک پیوند ناگسستنی «قدرت میدانی» و «ابزار دیپلماسی» است
فعال سیاسی تصریح کرد: تلقی مذاکره بهعنوان «عقبنشینی» یا «سازش»، ناشی از عدم درک پیوند ناگسستنی میان «قدرت میدانی» و «ابزار دیپلماسی» است. همانطور که بارها تأکید شده، مذاکره نه پایان مبارزه، بلکه امتداد هوشمندانه آن در صحنه دیپلماسی است؛ ابزاری کارآمد که اجازه میدهد دستاوردهای فداکاری میدان با کمترین هزینه و بیشترین بهرهوری تثبیت شود.
نوروزی با تأکید بر همپوشانی دیپلماسی و میدان افزود: هیچ جنگ و منازعهای در تاریخ بدون مذاکره به نقطه پایان نرسیده است. دیپلماسی در کنار اقتدار میدانی، از ارکان بنیادین هرگونه مقاومت مشروع به شمار میرود که یک دولت–ملت در رویارویی با دشمن، برای کسب حداکثر دستاوردها و تثبیت پیروزیها از آن بهره میگیرد.
تقلیل مذاکره به «سازش» عملاً ظرفیتهای دیپلماتیک کشور را در نطفه خفه میکند
وی خاطرنشان کرد: در دو جنگ تحمیلی ۱۲ روزه و ۴۰ روزه (جنگ رمضان)، مقاومت صورت گرفت و نتیجه آن در قالب تفاهمنامهای مورد توافق طرفین متبلور شد. اکنون نیز همانگونه که دکتر قالیباف اشاره کردهاند، با توجه به شرایط ویژه کشور، دستیابی به صلح پایدار نیازمند توجهی ویژه است.
فعال اصلاحطلب تاکید کرد: برای تحقق کامل مفاد توافق، جلوگیری از تحمیل خسارتهای بیشتر و صیانت از منافع اکثریت ملت، باید با جدیت تمام در میدان دیپلماسی حضور یافت و مبارزه را در ساحت مذاکره تا تحقق کامل اهداف ملی پیگیری کرد تا صلح پایدار و عزتمندانه برای ملت تضمین شود.
نوروزی در پاسخ به این پرسش که آیا کوچک جلوه دادن دیپلماسی و مذاکره از سوی منتقدان ناشی از یک «خطای شناختی» است یا رفتاری هدفمند، گفت: اینگونه اقدامات از سوی برخی جریانات، بیش از آنکه ناشی از بیاطلاعی یا خطای محاسباتی باشد، ریشه در منافع جناحی و شعارزدگی دارد و مصداق بارز تضعیف انسجام ملی است.
وی افزود: در واقع، تقلیل دادن مفهوم مذاکره به «سازش»، راهبردی است که عملاً ظرفیتهای دیپلماتیک کشور را در نطفه خفه میکند. وقتی مذاکره در جامعه به عنوان یک امر مذموم معرفی شود، دست مدیران کشور برای مانورهای هوشمندانه سیاسی بسته شده و دولت در مواجهه با چالشهای بینالمللی دچار انفعال میشود. این فضاسازی، دقیقاً همان چیزی است که دشمن برای منزوی کردن ایران و کاهش قدرت چانهزنی ما به آن نیاز دارد تا کشور را در یک بنبست خودساخته گرفتار کند.
مخالفان دستیابی به صلح پایدار منافع ملی ایران را هدف قرار دادهاند
دبیرکل حزب توسعه ملی تصریح کرد: متأسفانه مخالفان دستیابی به صلح پایدار و تداوم مبارزه در ساحت دیپلماسی، دانسته یا ندانسته، در حال همنوایی با همان جریانی هستند که منافع ملی ایران را هدف قرار داده است. این همنوایی ناخواسته در عمل، خواسته دشمنان این مرز و بوم را برای ناامنسازی و تضعیف قدرت ملی محقق میکند.
نوروزی گفت: متاسفانه بخشی از جریانهای سیاسی، بهجای مواجهه واقعبینانه با منافع ملی، دچار شعارزدگی شدهاند. این در حالی است که شواهد میدانی و دیپلماتیک، تأثیری کاملاً متفاوت را نشان میدهند. برای مثال، همانطور که دبیرکل حزبالله نیز تصریح کردند؛ گنجاندن موضوع آتشبس لبنان در بند اول یادداشت تفاهم ۱۴ بندی ایران و آمریکا در اسلامآباد، عملاً به ابزاری بازدارنده تبدیل شد که در مهار ماشین جنگی رژیم صهیونیستی در حمله به لبنان نقش تعیینکنندهای ایفا کرد. این یک نمونه عینی است که نشان میدهد چگونه دیپلماسی هوشمند میتواند به حمایت از جبهه مقاومت منجر شود.
نادیده گرفتن دستاوردهای تفاهمنامه ناشی از خطای محاسباتی است
وی یادآور شد: در واقع، نادیده گرفتن این دستاوردها ناشی از یک خطای محاسباتی است؛ این افراد فراموش میکنند که دیپلماسی ابزاری مجزا از مبارزه نیست، بلکه «امتداد مبارزه» است. اگر در میدان نبرد، قدرت بازدارندگی ایجاد میکنیم، هدف نهایی این قدرت چیست؟ هدف، رسیدن به امنیت پایدار است که تنها از مسیر میز مذاکره و توافقهای الزامآور حاصل میشود. کسانی که مذاکره را تقبیح میکنند، در واقع راه را برای به ثمر نشستن فداکاریهای رزمندگان میدان میبندند و اجازه نمیدهند قدرت بازدارندگی به «سود پایدار ملی» تبدیل شود.
ورود به مذاکره با تکیه بر قدرت میدان، پیشرفتهترین شکل مبارزه است
نوروزی بیان کرد: تجربه جنگهای معاصر به ما میآموزد که در مذاکره میتوان فداکاریهای رزمندگان را به دستاوردهای ملموس تبدیل و خواستههای خود را بر دشمن تحمیل کرد. مذاکره، صحنه برداشت محصول نبرد است؛ بدون این ساحت، نبرد میدان تنها به فرسایش ختم میشود. بنابراین، ورود به مذاکره با دست پر و با تکیه بر قدرت میدان، نه یک عقبنشینی، بلکه پیشرفتهترین شکل مبارزه برای دستیابی به اهداف عالی کشور است.
وی درباره ضرورت استفاده از فرصت دیپلماتیک گفت: با توجه به انسجام اجتماعی در کشور، اکنون بهترین زمان برای دستیابی به توافق است و بنده با نظر رئیس جمهور در این راستا کاملا موافقم هستم در این برهه حساس، آحاد جامعه و جریانهای سیاسی باید با حمایت و پشتیبانی از دکتر پزشکیان و تیم مذاکره کننده، راه را برای تأمین منافع ملی هموار کنند.
فعال اصلاحطلب درباره ضرورت این رویکرد عنوان کرد: توافق در شرایط انسجام داخلی، با توافق در شرایط تفرقه تفاوت ماهوی دارد. وقتی دشمن مشاهده کند که در داخل کشور، دولت و سایر ارکان نظام بر سر یک استراتژی واحد به جمعبندی رسیدهاند، قدرت چانهزنی جمهوری اسلامی در میز مذاکره به طور چشمگیری افزایش مییابد.
نوروزی ادامه داد: این وحدت، پیامی راهبردی به طرف مقابل مخابره میکند که ایران، کشوری باثبات و دارای ارادهای واحد برای دستیابی به حقوقش است و این همان عاملی است که ریسک محاسباتی دشمن را بالا برده و آنان را به پذیرش واقعیتهای کشور وادار میکند.
وی بیان کرد: شواهد و قرائن گویای این واقعیت است که در کنار انسجام ملی، شاهد بیشترین هماهنگی و همکاری بین قوای سهگانه هستیم. این فرصت طلایی، علاوه بر تقویت جبهه داخلی، طمع دشمن برای بهرهبرداری از شکافهای احتمالی را از بین برده است.
نوروزی یادآور شد: در واقع، اکنون کشور از حاشیهها فاصله گرفته و به متن مسائل اصلی رسیده است. به نظر میرسد دولت چهاردهم با تکیه بر این عقلانیت و استفاده از ظرفیتهای متحد ملی، میتواند بیشترین و پایدارترین دستاوردها را برای کشور به ارمغان بیاورد.
دبیرکل حزب توسعه ملی با ارزیابی مثبت از رابطه دولت و نیروهای مسلح و حمایت دولت از این نیروها گفت: به همین دلیل تفاهمنامه در شورای عالی امنیت ملی که اکثریت اعضا آن دارای دیدگاه نظامی هستند تصویب شد و دولت در حد توان کشور کمکهای پشتیبانی لازم را ارائه داده و میدهد.
نوروزی تصریح کرد: این سطح از هماهنگی، نشاندهنده یک بلوغ راهبردی در حاکمیت است. وقتی تصمیمات کلان در عالیترین سطح امنیتی کشور و با اجماع تمام ارکان قدرت اتخاذ میشود، دولت با پشتوانه کامل نیروهای مسلح وارد میدان دیپلماسی میگردد.
این اصلاحطلب افزود: این همافزایی به دشمن ثابت میکند که سیاست خارجی کشور نه یک جریان جدا افتاده، بلکه برآمده از یک اراده واحد ملی است. دولت در این مسیر، نقش تأمینکننده زیرساختهای لازم برای جبهه را ایفا کرده و نیروهای مسلح نیز با ایجاد قدرت بازدارندگی، فضای تنفس و مانور دیپلماتیک را فراهم میکنند.
دیدار رئیس جمهور با رهبری نشانه سطح بالای همکاری در امور کلان کشور است
فعال سیاسی دیدار اخیر رئیسجمهور با رهبر انقلاب گفت: براساس گزارشها، این ملاقات که برای دومین مرتبه در دوران مسئولیت رهبر جوانمان صورت گرفت و پیامی روشن و راهبردی دارد. این حجم از دیدارها در شرایط بحرانی، نشاندهنده اعتماد کامل و سطح بالای همکاری در تصمیمگیری برای امور کلان کشور است.
نوروزی یادآور شد: در تحلیل این اتفاق، باید توجه داشت که در نظامهای سیاسی، تکرار دیدارهای مقامات عالیرتبه در بازههای زمانی کوتاه، فراتر از یک دیدار تشریفاتی است. این تکرار، بیانگر همسویی میان دولت و ارکان عالی نظام در بزنگاههای تاریخی است و این انسجام، در واقع مکمل همان «وفاق ملی» است که دولت چهاردهم بر آن تاکید دارد و نشان میدهد که تصمیمات سخت و سرنوشتساز، با پشتوانه کامل و اجماع حداکثری اتخاذ میشوند.
این اصلاحطلب بیان کرد: رهبر انقلاب در آخرین پیام خود، بر تلاش حداکثری دولت و سایر قوا تاکید و پشتیبانی ویژه خود را از عملکرد شخص رئیسجمهور در بحبوحه جنگ ابراز کردند. اهتمام رهبر جوانمان به برگزاری این دیدارها، گواه اعتماد عمیق به روند فعلی تصمیمگیری در کشور است. این رویکرد، بستر لازم برای حل گرههای پیچیده کشور را فراهم کرده و امید است با استمرار این همکاریها در تصمیمگیریهای کلان، شاهد دستیابی به صلحی پایدار و عزتمندانه برای ملت ایران باشیم.